|
Vermogensbeheer
is een zaak van integriteit, specialisme,
betrokkenheid en bovenal vertrouwen. Want een
vermogensbeheerder is iemand die het daadwerkelijke
beheer van een beleggingsportefeuille overneemt en
deze zelfstandig muteert. Hij of zij doet aan- en
verkopen, uiteraard in het verlengde van een vooraf
vastgelegd profiel. Dit profiel stelt de
vermogensbeheerder samen in overleg met de degene
die het beheer van zijn of haar vermogen overdraagt.
Een uiterst persoonlijke en vooral ook discrete
aangelegenheid. Die bovendien vraagt om zekerheden.
Want: hoe beoordeel je als individuele cliënt de
raad en daden van een vermogensbeheerder?
Het is logisch
dat een vak, waarin grote individuele belangen
(kunnen) spelen, omgeven is door een strak stelsel
van regels en wetgeving. In dat kader speelt de
Autoriteit Financiele Markten (AFM), een centrale
rol. Zo mogen diensten als vermogensbeheer alleen
dan worden uitgeoefend, als de instelling in het
bezit is van een vergunning van de AFM. Aan het
verkrijgen en vooral ook het behouden van deze
vergunning worden strenge eisen gesteld. Wettelijke
eisen. Bijvoorbeeld: een tweehoofdige leiding, die
betrouwbaar en deskundig is bevonden, een
drempelbedrag aan eigen vermogen en eigen middelen,
stevige eisen voor wat betreft de administratie en
niet in de laatste plaats de aan de beleggers te
verstrekken informatie.
De AFM houdt
een
register
aan van vergunninghoudende
vermogensbeheerinstellingen. U kunt op de website
van de AFM controleren of een instelling een
vergunning heeft.
Vermogensbeheerders kunnen in dienst zijn van een
bank óf van een zelfstandige instelling voor
vermogensbeheer. Zelfstandige
vermogensbeheerinstellingen bewaren zelf geen geld
of effecten. Daartoe wordt een aparte overeenkomst
afgesloten met een geld- en/of effectenbank.
Zelfstandige
vermogensbeheerinstellingen zijn in hun beleid
veelal onafhankelijk. Binnen de branche is een grote
diversiteit in specialismen te onderscheiden.
Cliënten kunnen derhalve een zeer persoonlijke keuze
maken. |
